Serzenis

YÜREK ÇAĞRISI

2006-03-16T06:50:00.000+02:00

Nesini çalmışsan veya
neyini almışsan bir insanın,
iade etmenin yolunu bulabilirsin.
Peki, ya o insanın sana verdiği zamanıysa?
Ha zamanının bir bölümü,
ha yüreğinin bir dilimi.
Bir mektubun güzelliğini düşünebiliyor musunuz?
Düşünebiliyor musunuz sizin olmadığınız bir'uzak'ta,
sizin için vaktini tüketmiş olduğunu, birisinin?
Sizin için, sizden habersiz...
Bir mektubun kanatlarındaki yükü düşünsenize...
Nasıl çıpınabiliyor bu kanatlar ve nasıl aşabiliyor bunca mesafeleri
böylesine doluyken!...
Duygular değil mi bizi gönüllere taşıyan?
Duygular degil mi bizi yarınlara taşıyan?
Ha duyguların ulaşmadığı yürekler,
ha yolcuların unuttuğu han kapıları!
Mektup geçmemiş sokaklara girmese yolum.
Çünkü, mektup geçmemiş sokaklar karanlık,
mektup yazılmayan geceler yıldızsız... S
elâmsız kapılar nefessiz gibi!
İadesiz ne var verilebilen?
Vermek istiyorsan, yüreğinden bir dilim ver,
zamanından bir bölüm.
Onun için, ondan habersiz...
Benim için, benden habersiz.
Aynen bu yazıyı yazarken,senin haberin olmadığı kadar
benimde haberim olmasın yazdıklarından.
Aynen bu yazıda olduğu gibi gönlün aksın klavyenden monitörüne.
Her harf bir ilmek ve satırlar yüreğinin çevresindeki dantel olsun...
Göreyim.
Sulamazsan çiçekler gülmez.
Yollamazsan selamlar gelmez...
Bir mektubun güzelliğini düşünebiliyor musunuz gerçekten?
Düşünebiliyor musunuz sizin olmadığınız'uzak'larda
vaktini tüketmiş olduğunu, birisinin?
Sizin için...Hemde sizden habersiz.
Bugün selâm'ın güzelliğini düşünün...

TELEFON IKINCI BOLUM

2006-03-14T04:34:00.000+02:00

Cep telefonu geyikleri
1- Pire itte, cep telefonu yigitte bulunur.
2- Yigidin cep telefonu meydandadir.
3- Alismadik cepte telefon durmaz.
3- Anadan gecilir, cep telefonundan gecilmez.
4- Ey cep telefonlu Turk Gencligi...
5- Arsizin yuzune tukurmusler,"Kapsama alani disindayim"demis.
6- Insani dert, cep telefonunu kart oldurur.
7- Bir cep telefonlu Turk dunyaya bedeldir.
8- At olur meydan kalir, yigit olur cep telefonu kalir.
9- Bosbogazi cehenneme atmislar,"cep telefonum nerede?"demis.
10- Cingeneye beylik vermisler, once cep telefonu almis.
11- Cep telefonlu coban, yoksul beyden yegdir. .
12- Denize dusen cep telefonuna sarilir.
13- Dilenciye cep telefonu vermisler, kartini begenmemis.
14- El elin esegini cep telefonuyla arar.
15-Erkegin kalbine giden yol cep telefonundan gecer.
16- Haydan gelen cep telefonu faturasina gider. .
17-Ben sporcunun zeki, cevik, cep telefonlu ve ahlaklisini severim.
18- Ayrani yok icmeye, cep telefonu ile gider ... .
19- Gormemisin cep telefonu olmus, tutmus antenini koparmis.

DUNYA TELEFON KULTURU

2006-03-13T06:50:00.000+02:00

Araplar birbirlerini derin bir kibarlikla selamlarlar telefonda. Fransizlar ise hemen kimin aradigini bilmek isterler. Italyanlar neredeyse telefonlarina asiktirlar, saatlerce konusurlar.
Alexander Graham Bell, ilk olarak Thomas Watson’i arayip “gel” demistir telefonda, her ne kadar herkes onun ilk olarak sevgilisini aradigini soylesede. Soylentiye gore telefonu ilk icat ettigi zamanlarda bir sevgilisi vardı ve adi Allessandro Lolita Oswaldo idi.
Graham Bell atolyesinde calısırken onu arayacak bir tek kisi vardı o kiside sevgilisi Allessandro Lolita Oswaldo’ydu. Ve bunun icin telefonu ilk kaldırır kaldırmaz Allessandro Lolita Oswaldo diyordu daha sonradan isim uzun oldugu için A. Graham Bell ismi kısalttı ve telefonu acar acmaz Ale Lol Os demeye bacladı sonraları sevgilisi isine fazla zaman ayirdigini soyleyip onu terketti. Bu olaya asiri derecede üzülen A. Graham Bell telefon her calisinda sevgilisinin aradıgını sanip ismi daha da kısaltarak Alo demeye basladı ve bu olaya saygı duyan telefon aboneleri Alexander Graham Bell icin telefona ilk cevap verdiklerinde “Alo” demeye basladılar ve bu sonunda gunumuze kadar geldi…
Simdi bu yukaridaki biraz inanilmaz gibi cunku Amerika’da “Alo” degil “Hello” deniliyor telefona cevap verildiginde. Her neyse konusmuza donelim.
Dunyada, degisik kulturler degisik telefon stillerine sahipler. En kibar olanlar Araplar telefon kulturu soz konusu olunca. Soyleki, konu ne olursa olsun ilk olarak birbirlerine yaklasik bes dakika suren ve genelde gereksiz olan sorular sorarlar. Bu uzun soru faslindan sonra neden aradiklari konusuna gecerler. Hele birde bunun kapatma merasimi vardir ki, hic o konuya girmeyeyim. Bir bu kadar uzundir desem yeter sanirim.

Araplarin aksine dunyanin diger yanlarinda telefon gorusmelerin ilk girisi kisadir. Britanyali ve Amerikalilar genelde “Hello” diye cevap verirler, bazen bunun yerini “Evet” de alir. Eger is gorusmesi ise veya askeriyede geciyorsa gorusme soy isimleri ile cevap verirler.
Fransizlar bildigimiz “Allo” ile cevap verirler ve genelde isimlerini eklerler "Qui est a l"appareil?".“Kim ariyor?”. Bir cok ulkede telefonlar supheyle cevaplanir. Kimin aradigi hemen ogrenilmek istenir ve ogrenilene kadarda pek konusma taraftari degildirler. Italyanlar “Pronto” ve ya “Evet”, “Hazir” ,“Konus” gibi kelimelerle cevaplarlar calan telefonlarinive sonra hemek eklerler “Chi parla?” “Kim ariyor?”. Almanlar soy adlarini resmen bagirirlar telefona “Schmidt” “Mueller” gibi…hatta kadinlar bile yapar bunu. Ispanya’da calan telefonun cevabi “Diga” yani “Konus” tur. Meksika’dada “Diga” genelde kullanilsada “Bueno” yani “Guzel” veya “Iyi” de bunun yerini alir. Arayan kisi hemen kimin cevapladigini sorar bu sefer. Eger yanlis numarayi aramislarsa, sanki aradiklari kisini sucuymus gibi bazen karsi tarafa kizarak kapatirlar telefonu. :) Ben Turkiye’ye uzun bir sureden sonra tatile gittigimde ilk farkettigim herkesin cep telefonu olmasiydi. Yani simitci cocukta bile vardi. Sasirdim haliyle. Benim telefonum o zamanlar Turkiye’de calismayacagi icin (simdi calisiyor ama muthis fatura geliyor, ve kullanmiyorum) babamdan telefonunu istedim. Adamcagiz dedi ki;-“Kizim bak 400 kontur yukledim, seni baya idare eder.”Ben cep telefonu olayini Amerika’daki gibi biliyorum :P tabiki ve aci ogrendim oyle olmadigini. Aksam babam geldi eve ve telefonu kullanmak icin eline aldi. Aman Allahim o da ne? Eksi 8 yaziyor. Arama yapamiyor tabi adamcagiz ve bana bakiyor ne yaptin dercesine. Bende siritiyorum koseden, baktim olacak gibi degil hemen tirnaklarimi cikardim kedi gibi ve basladim cazgirliga;“Ya babacim insane uyarir ya, tam ortasindayi gorusmenin, pat diye kesildi telefon. Ne bicim rezil oldum yaBabam biraz yumusadi tabiki benim timsah gozyaslarimi gorunce. Bilemezki adam erkek arkadasimlar saatlerce gorusmusum. Saatlerce dedigime bakmayin, ne kadar konusulur o kadarcik konturle az cok bilirsiniz hepiniz. Babam bende sonra ogrendi kontorun eksiye dusebilecegini. Neyse ben adam oldum az konusuyorum artik. Ama beni arayan cok arkadas. Birde arayip cagri atma olayi varmis. Cevap verince resmen kiziyorlar. “Ya son iki konturum kalmisti senin yuzunden gitti ne demeye cevap verdin?”. Oha oldum resmen. Simdi ne denir bu insana. Hic bir sey, sadece yuzune telefon kapatilir. Ben bu isi ogrenene kadar canim cikti. Ne zormus yahu. Arayip iki kere caldirmanin uc kere kisa beeplemenin bile kodlarini ezberlemis millet. Ask-i ilan bile ediliyor vallahi iki zir zir la. Zir zir dedigime bakmayin, millet sarki yukluyor devamli. Her sevgiliye ayri melodi ile caliyor cepleri. Bir restauranttasin, calan calana. Hani gurultuye alisiyor insanda, arada o kral tv reklami yaparcasina calan melodiler olduruyor insani. Eh bende fazla konustum sanirim. Bu kadar yeter. Ama daha cok var tabi bu telefon maceralarimdan. Onlarda sonraya. Bir ara sikayet geldi, uzun yazinca korkup okumuyormus bir iki arkadas. :)

EBELENMISIM

2006-03-08T21:39:00.000+02:00

Gamzeli beni ebelemis. :) Bakalim bu testten gecebilecekmiyim.

YAPTIGIM IKI IS

USBANK (Kredi Mudireligi)
Michael’s (Arts & Craft Bolum Direktoru)

DEFALARCA IZLEYEBILECEGIM IKI FILM

Gone With The Wind (Ruzgar Gibi Gecti)
Hababam Sinifi (Butun serileri)

YASADIGIM YER

Amerika

SEVDIGIM DORT TV PROGRAMLARIM

Gilmore Girls
Law and Order
Alias or 24
Yakalayabildigim guzel Turk dizileri ve showlari. Takip edebildigim kadariyla tabiki

TATIL ICIN GITTIGIM YERLER

Turkiye
New York
California
San Francisco

EN SEVDIGIM DORT YIYECEK

Nohutlu Pilav
Manti
Sis Kebap
Her cesit salata
Baklava
Dondurma
Cikolata
Sarma
Sanirim dort tane denilmisti :P
Lahmacun yada kiymali pide demismiydim
Balik
Tamam tamam…ne yapayim sevdigim cok
Turk yemeklerini ozledim. :( Aslinda annemin yemeklerini ozledim

HER ZAMAN ZIYARET ETTIGIM DORT BLOG

Firsatim oldugunda listemdeki herkesi ziyaret ediyorum

SU ANDA OLMAK ISTEDIGIM DORT YER

Annemin kucagi
Babamla sahilde yuruyus
Sevdigim arkadaslarimla tatil (Herhangi bir yerde)
Turkiye

EBELEDIGIM DORT BLOGGER

Pinkmoon
Tugce
Atonica
Unfortunately

Test degilmis ama resmen kendini tanitiyorsun. Amacda bu olsa gerek. Isteyim ya...kafam numaralardan baska bir sey almiyor. :)

YOKOLAN CABALAR

2006-03-05T00:02:00.000+02:00

Gozlerin arkasi neden bu kadar derin?
Sozlerin yuku neden bu kadar agir?
Ya biz anlatamiyoruz derdimizi,
Ya da bizi dinleyenler sagir.

Ne kadar guzel bir dortlu. Insan soylemeye calistikca, anlatmak icin cirpindikca yok oluyor sanki cabasi karsisindakinin umursamazliginda. Tipki ruzgarda savrulup giden yapraklar yada elimizden kacip goge yukselen ve bir daha hic goremedigimiz balonlar gibi. Kolay degildi bu insanoglu icin o kadar cesareti toparlamak saskin ve caresiz bedende ve sunmak karsidaki kisiye. Simdi ezilirmisin soylenmis sozcuklerinin altinda "keske"ler yakarken dilini, yoksa kirik parcalari toparlarmisin bir kez daha... bile bile bu sefer biraraya gelemeyeceklerini...?

AHDIM OLSUN!

2006-02-28T06:44:00.000+02:00

Geçti yillar
Ah geç aydim
Anladim ki bosa gün saydim
Baka kaldim giden güne
Ben hep düne ait kaldim
Çocuklugum kavruk
Gençligim savruk
Yetiskinligimden hiç hayir yok
Hayat kadere inat seni
Sil bastan yasayacagim
Ahdim olsun
Esip geçtim, yagip geçtim
Kaçirdim tez zamanlari
Pismanliklar, düsmanliklar
Bitmez dilimin amanlari
Çocuklugum kavruk
Gençligim savruk
Yetiskinligimden hiç hayir yok
Hayat kadere inat seni
Sil bastan yasayacagim
Ahdim olsun

Bu sarki kendim kopyaladigim eski bir cd'den pat diye atladi kulaklarima yolda giderken. Aman ne guzelmis dedim kendi kendime ve basladim eslik etmeye. Hani diyecegim ki huzunlu bir sarki ama bakiyorum ki bu ayaga kalkmaya karar vermis bir insanin agidi. Birakin kizsin gecmisine, bak nasilda gucle bagiriyor "Hayat! Kadere inattttt...seni sil bastannnnn yasayacagimmm. Ahdim olsun!" Olsun vallahi, yasa. Bende yasayacagim.
Sevecegim, gezecegim, gorursun sana neler edecegimmmm. Tamam tamam bu son uymadi. ne yapayim sarki dagarcigim benim boyumu asali seneler oldu. Kac sene demeyin vallahi soylemem. Simdi bende ekliyorum yapacaklarim listesine hayati yeni bastan yasamayi. Hatirladiginiz uzere ilki diyemediklerimi diyebilmekti. Siz neler demek isterdiniz diyemediklerinize? Varmi icinizde saklanmis "Ah keske"leriniz?

EBEKULAK

2006-02-26T04:58:00.000+02:00

ebekulak...Atilla Atalay'in bu minicik oykusu aslinda bir hayli buyuk bir yer kaplamisti hayatimda. Nasilda severek okumus, salya sumuk aglamis ve soz vermistim "Hayatimda asla diyemedigim olmayacak" diye. Nede tuttum sozumu ama. Dilimin ucunda bir suru diyemediklerim. Hani insani cildirtan cinsinden.
Ah be canim ah be guzelim, biraz daha akilli olsaydin. Biraz daha tutsaydin sozlerini ve beni hayal kirikligina ugratmasaydin. Oysa uykumu (metaphor) bile senin icin azaltacak hatta belkide yok sayacaktim. Cikolatalarimindan hatta kahvemden vazgececektim senin icin. Ruyalarimda hep sen vardin ben istesemde istemesemde. Sakin havalara girme, hepsi guzel ruyalar degildi.
Iste bunlar sadece buyuk bir kutunun icinde saklanmis, hep icimde kalmis ve birazcik "diyemediklerim" adindaki kirintilarim. Daha ne kirintilar var hali alti supurdugum. Belkide benimkisi korkaklik. SIKARSA CIK YUZLERINE SOYLE! Ih-hih! yapilmiyor, olmuyor. Buralardan hala diyecegim;

Beni cok kullandin be insanoglu. Bu kadar basitmiydi? Bu kadar kolaymiydi? Hic mi vizdan azabi cekmeyeceksin?
Ben mutluyum ya sen? Biliyormusun bana en buyuk iyiligi yaptin. Hayatimin anlamini, guzelligini ogrettin kotulugu gostererek.

Neyse...benim diyemediklerim, diyemeyeceklerim bitmez. Iste bu kadar SIKICI bir giristen sonra size ebekulak hikayesini sunuyorum. Bir kusurumuz olduysa affola.

ebekulak

orda duruyor. nasıl olsa eninde sonunda göz göze geleceğiz; ama ilk hareket ondan gelmeli, bekliycem. allah kahretsin... yine çok güzel, çok... aklıma tüküreyim, nasıl da terk ediştik yasemin’le. okulun kantinindeydik galiba, “sen” dedi, “hamama gider kurnaya, düğüne gider zurnaya âşık olursun.” sana ne kızım, gönlümün kâhyası mısın gibisinden lâfı ağzımda geveledim. “köpek gibi geri dönersin ama!” dedi. o lâfı demeseydi, hemen ertesi gün dönerdim belki. ne o ne ben döndük ve üç yıl sular seller gibi geçip gitti.
olanca güzelliğiyle hâlâ orda duruyor. beni gördüğünü biliyorum. yanına gidip “merhaba!” desem, çok büyük bir taviz sayılmaz. yanındayım... ilk darbeyi:
-şişmanlamışsın, diyerek indirdim.
karşı saldırı anında geldi, beni öldüren gülümseyişle:
-senin de saçlar gidiyor galiba (!) dedi.
arada boşluk kalmadan:
-gamzeni n’aaptın? diye sordum. yanağında gamze vardı, aldırttın galiba ya da fondötenlerin altında kalmış, gözükmüyor (!)
kıvılcımlar saçarak:
-hayatımda suratıma fondöten sürmedim ben, dedi.
güzel, sinirlendi... yumuşatmalıyım...
-o zaman güi bakalım, gamzen yerinde mi, görelim?
hemencecik güldü. yavru kedi mi yuttum, içimi ne cırmalıyor? niye kalbim küt küt atıyor ki? bir gülüşte böyle olursam, sonrası n’aapar beni?
-sahilde yürüyelim mi banklara otururuz, dedi.
-işte zafer! belli ki o yavru kediden yasemin de yutmuş. yürüyoruz... saatine baktı:
-iki saat sonra özkan işten çıkar, dedi.
-özkan haa!... demek özkan... kasten ismini yanlış söyleyerek:
-ne iş yapıyo bu öztan? dedim.
-reklâmcı, diye yanıtladı.
-ben tanıyo muyum bu özcan’ı?
durdu, kızdı; ama belli etmiyor.
-tanımazsın, özkan boğaziçi’nden.
demek özkan boğaziçi’nden. iyi... aferin özkan’a... bravo yani... aşağılık özkan... ibibik, badem... bakışlarımdan düşüncelerimi okumasın diye denizi seyrediyorum.
-senin minö n’aapıyo? diye sordu.
minö ne demek be kızım!.. benim taktiğimi kulianıyor. ben ısrarla “umurumda değil!” muamelesi çekerek herifin adını yanlış söyledim ya... o da benimkinin adını tahrif ediyor.* mine yerine minö. pes yani... bari emine filân de be kızım. yuh yani! feci dalga geçti benle.
-gitti, amerika’da, dedim.
çay bahçesindeyiz. o da ne? yasemin’le şarkımız çalıyor: “arapsaçı.” ha ha hey!.. şimdi bittin işte kızım! sen dayanamazsın bu şarkıya... kim kime köpek gibi dönermiş görücez! hele bir şarkının o bölümü gelsin. “gönlüm söz dinlemiyoor / sevdiğimi ver diyoor / kim görse şu hâlimi / bir daha sevme diyoor / aaah aşk yüzünden / arapsaçına döndüm / çöz beni arapsaçı / çivi çiviyi sökeer / budur bunun ilâcı.” peki, bana n’ooluyo? şarkıyı dinlememek için içimden “gün doğdu hep uyandık / siperlere dayandık.” marşını söylüyorum. o da kafasını daldırıp bir şeyler arıyormuş rolü kesiyor. şarkı yüzünden iki tarafta da zayiat yok. bravo! direncine hayranım bu kızın!
-gitmeliyim, dedi.
giit... kal mı diycem sanıyorsun.
-iyi, sen bilirsin...
git... git... özkan bekliyodur... yürrü... son bıçağı sapladım:
-kilo vermeye çalış. özton’a benden selâm...
usulca kalkıp masadan uzaklaştı. ardından bakıyormuş gibi olmamak için masa örtüsündeki kırmızı kareleri saymaya karar verdim. bir... beş... on... allahım! ebekulak... beykoz’da dolaşırken tam dört yıl önce yerde bulup ona vermiştim.
-bizim köyde bunlara ebekulak derler. yağmurdan sonra çimenlerin üstünde bir sürü olur. çocuklar avucuna alıp şarkı söyler. al, senin olsun, beni hatırlarsın.
şimdi o ebekulak iki kırmızı karenin arasında öölece duruyor... şarkı sırasında çantasını karıştırıyordu. o zaman koymuş olmalı. silâh olarak ebekulak çekeceğini hesaba katmamıştım.
içimdeki yavru kedi debelendi. diyememeklerle geçen ömrüme bir de “yasemiiin” sözcüğü eklendi. yüz kırmızı kare... bin kırmızı kare...

Canim Pinkmooncugumun istegi uzerine copy paste yapiyorum. Bakalim Atilla Atalay kimmis. bu arada cogunuz onun Sidika adli karakterini ayni isimli televizyon dizisinden tanirsiniz.

Iste kisaca Atilla Atalay.

Atilla Atalay

1963 senesi yazýnda bir bebek dünyaya geldi.. Kafasýný okumaya takmýþ, lisede "teyyareciye" verilmesine raðmen dýþarýdan mektep bitirip öðretmen olmuþ ve hatta bu yüzden oðlunu memlekette büyütmüþ Havva ile Çamurdan da olsa razý olunan bir füzeci, Mehmet Atalay'ýn oðlu, Atilla Atalay... 15 yaþýnda ilk yazýlarýný Gýrgýr dergisine yollayýp, basýlmasýný da saðlayan ve sonra bir gün çaðrýlýp dergide iþe baþlayan Ati Bey...
Son üç-dört senedir yazdýðý seri öykülerle Sýdýka'nýn yaratýcýsý... Sýdýka'dan önce ciks ekolü yaratan Eray.. ve sonra süren kiþiler...Kendini yaþlanmýþ hisseden ama herkesin genç kuþak yazarlar arasýna aldýðý bir yazar... Gördüklerini, yaþadýklarýný anlatýrken, herkesin dinleyeceði bir þarký söylermiþ gibi yazan bir yazar.

90 kuþaðý olarak adlandýrýlan popülarite meraklýsý bir kuþak döneminde, gerçekten karakterli olarak oturmuþ bir mizah anlayýþýnda, yeni bir mizah yapýsý, espri anlayýþý oluþturan yazarlardan birisi... Kelime oyunlarýndan güncel atýflara uzanan bir espri yapýsý ile belirgin ve taþlayýcý bir üslup. Her an gözümüzün önünde olanlar için birazcýk gülme þansýmýz... "Haftanýn lakýrdýlukurdusu" adlý köþesini 1989'da Hýbýr dergisinde açtýktan sonra bugün H.B.R. maymun olarak devam eden dergide yerini hiç terketmeyenlerden... Dergi, gazetelerde yayýnlanan yazýlarýndan derlenen ve yayýnlan- mamýþ öyküleri ile ciltlenen 8 tane kitaba sahip.
· Usulcacýk
· Uyuyamadýðým
· Düþ Kovalayan
· Ebekulak
· Civciv Kutusu
· Sýdýka
· Menekþe Ýstasyonu
· Yalnýzlýk Aletleri

ŞEYTAN

2006-02-22T04:55:00.000+02:00

Uzunnnn bir aradan sonra nihayet iki satir yazabilme savasimi kazandim ve karsinizdayim. Yok yok oyle yuzyuze degil, boyle zaten gormek istmezsiniz beni. Saclarim tamamiyle kendi dalgasinda hircin mi hircin kivrilmis, yuzumde raporlardan kalma murekkep izleri, parmaklarimda highlighter renkli renkli. Yani kisacasi hicde ic acici degil. Birde mutlu ayaklarim varki... iki tane sirin mi sirin ayicik terliklerim ya, evet onlardan bahsediyorum. Neyse ben bu kadar rahatken sebebini sorsaniza neden diye... Aaa sordunuzmu, hemen cevaplayayim. Ben bu gece ruhumu seytana sattim. Nasil mi oldu? Bende anlamadim ama bir hosda oldu hani. Pembe panjurlu evini kiraya veren arkadasim, benimkisi artik satildi vallahi. Belki bir gun morcivert bir sey buluruz kafamizi sokacagimiz. Olmazsa sizlerin kapisini calarim, her gece bir senlik. O dami olmadi? Demokraside care tukenmez...bu gece bardaaaa, gonlum hovardaaaaa, calsin sazlar oynasin kizlarrrrr....hayda hayda de hayda, hayda hayda de haydaaa. Aslinda isin gercegi ben kendimi buldum sanirim. Iste bugunlerde tukettigim sarki. Sizlerle paylasayim dedim, dilimden dusmuyor ne de olsa.
Catla Tarkan, unutuldun. Bunu okuyorsan sevgili arkadasim sanada buradan bir nasihat, tavsan daga kusmus dagin haberi yok.

Şeytan

Kırk canım olsa
Birini vermem
Sen değmezsin,değişmezsin
Seni sahibin sevsin

Hangimiz haklı
Dünyalar farklı
Bu alemde işim olmaz
Yaram kalbimde saklı

Bu gece kalbimi evde bıraktım
Ruhumu artık şeytana sattım
Seni sevmekle büyük hata yaptım
Elveda tatlım

ESKI KOYE YENI ADET

2006-02-07T06:40:00.000+02:00

Insanin hayatinda atacagi en buyuk adimlardan biridir evlilige karar vermek. Hani hem heyecan veren hemde durgunlastiran bir karardir bu. Gizliden gizliye guldurur insani bir anda hic bir sebep yokken. Yada huzunlendirir kimbilir hangi nedenlerden dolayi. Ama yinede muhtesem bir duygudur o kalp atisi. Benmi nerden biliyorum bunlari? Bildigimden degil, duyduklarimdan, okuduklarimdan ve en onemlisi hayallerimden aktariyorum. Peki neden sectim bu konuyu? Eh onuda bir saka olarak dusunun yazacaklarim ciddi olsada. :).

Simdi kusursuz bir plan yapilmali ki sonra fazla sorun cikmasin. Hic sorun cikmasin demiyorum cunku kesin ama kesin bir sey cikar. Eh, sirada ilk kiz istemek var. Arapçada "hutbe" kelimesiyle ifade edilen bu müessese, sözlükte; kız istemek,
söz vermek, söz kesmek ve nişanlanmak anlamlarına geliyor. Ama ben “erkek istemek” diyecegim burada. Yanlis anlasilmasin, asagidaki posttan sonra benim boyle bir seye yeltenmem normal gozukmeli sizlere. Bunu pembe panjurlu evini kiraya veren arkadasim da anlar. : )
Evet…Eski adetlere gore isteme merasimi kiz tarafinin evinde yapilsada benim yazimda erkek evi olacak. Ailenin kiz tarafindan deger verdigi bir buyugu “Allah’ın emri, Peygamberin kavliyle” ister erkegi ailesinden. Eger cevap olumluysa kahveler gelir. (Soz kahvesinin icinde tuz istemiyorum).
Kahveden sonra soz yuzukleri takilir geleneksel bir konusma ile. Kurdele kesilirken kisa kesilirmis ki evlilik kisa zamanda gerceklessin diye (Rivayet bu ya). Kirmizi olurmus bu kurdele ve bekarlara birer parcasi verilirmis kesildikten sonra.
Bundan sonraki post’umda kucuk tiyolar verecegim. Mesela kahvenin nasil yapilmasi gerektigi gibi, Unutmayin sakin bir iki hafta onceden kopuklu kahve nasil yapilir ogrenin.
Saka bir yana ne guzel adetlerimiz varmis. Bakiyorumda daha bir ozelmis bazi seyler. Ama birde su varki zaman degistikce bizlerde ister istemez degisiyoruz. Guzellikleri unutmadan yanimizdaki kucuk cantamizda tasiyarak getirsek yeni yasamimiza olmazmi?

Yasasin Kadinlar!!!

2006-02-05T23:24:00.000+02:00

Merak ediyorum ne zaman erkeklerimiz fikirlerini degistirecekler biz kadinlarinda disarida bir hayatimiz olabilecegi konusunda. Eskidenmis o kiz evde oturur, yemek yapmasini, ev temizlemesini ogrenir. Hatta bu bir kesin emir gibidir. Hatirlarim annem derdi hep bana disari cikmak istesem oynamak icin yada arkadaslari gormek icin, “Hayir once ev temizlensin. Yaptigin banaysa ogrendigin kendine”. Eh nereye getirdi bu beni? Guzel soru, cevabida su, bu beni evimden cokkk uzaklara goturduki annem evimin halini gormesin. Yanlis anlasilmasin hani pasakli oldugumu ima etmiyorum ki etsem bile ne olacak pasakli erkekler yok mu pasakli kadinlar oldugu gibi. Siz yaparsiniz efendim eger benim ev duzenimi begenmezseniz yada temizlikci tutarsiniz eger gozunuz kesmezse. Bende erkekler kadar disarida zaman geciriyorum is konusunda. Benimde bir ofisim, is cikisi toplanabilecegim arkadaslarim var.
Neden mi bu kadar siddet bu konuda? Hemen cevaplayayim. Bir arkadasim ugradi bana gecen gun. Eskiden alisverise cikar yada sinemaya filan giderdik birlikte. Simdi ise ondan haber almak neredeyse imkansiz ve sebebide bocegin teki. Tamam anladim erkek arkadasidir, hatta sevgililer gununden sonra nisanlisida olacaktir ama bir kizi eve kapatmanin alemi ne ya? Hangi devirde yasiyoruz. Efendim beyefendi disarida yemek yemeyi sevmezmis ve annesi hep evde yaparmis yemek filan ve onlar okuldan geldiginde snack’leri hazir olurmus atistirmalari icin. Yok canim ya…bende hatirlarim annemin o nefis kokulu keklerini okuldan eve geldigimde ama devir degisti. Simdi kadinlarda is dunyasinda ve onlarda ayni stress icerisinde. Bir cogumuz anneyiz ustelik. E siz yapin efendim bir iki gunde yemegi. Eger caniniz annenizin kurabiyelerinden istiyorsa postalasin kadincagiz, atin microdalgaya ve voila! Iste size sicacik kurabiye. Kose baslarindaki unlu mamulleri yada ne bileyim cafeleride unutmayalim Yani artik hersey ortak. Biz kadinligimizi unutmuyoruz, sadece gune uyduruyoruz. Belki sokaklarda sigara icip, evi otel gibi kullanip, sonrada her yaptigimiza karisan abilerimiz, erkek kardeslerimiz degil ornek aldigimiz ama onlarinda payi buyuk burada. Hani neden aradaki fark…?
Evet, evet tam ustune bastiniz ayni seyden bahsediyoruz. Kadinlarda artik ev isi, yemek disindada kendilerini kanitladilar. Astronotundan kimyagerine, pilotundan sirket yonetimine kadar butun islere el attilar. Basardilarda. Yasasin yeni kimligimiz.

AHHH AHHHH!!!

2006-01-31T07:01:00.000+02:00

Yani oldumu be Tarkancim. Hani ne desem az sana simdi. Yapilmaz bize bu yapilmaz. Hani seytan diyor “YAK BUTUN CD’LERI, O’NA AIT BUTUN KASETLERI!”. Anlayamadim gercekten. Hanibenim tanidigim Tarkan yapmaz bunu ya. Biri cikip soylesin bunlarin hayal oldugunu.
Hani butun piyasa yapiyor reklam olayini, goz onune gelme cabalarini ama Tarkan be senin buna ihtiyacin mi vardi? Bagrimiza bastik, bangir bangir caldik sarkilarini arabalarimizda. Butun bunlarin sonunda bunumu hakettik yani. Hani bakiyorum klasik Ispanyol MTV muzik videolarina benzetilmeye calisilmis, hatta Country Muzik adi altinda yapilan bazi videolara bile benziyor. Bu kadar uzak olur mu Turk kulturunden. Nerede goruldu o kadar kumasi yetmemis imaji veren kiyafetlere donanmis (yada donanmaya calismis) bayanlarin Turkiye’de dolastigi? Varsada efendim bana istisna gostermeyin. Ben Osmanli kadini gibi dusunecegim ve kizacagim gercekten. (sanirim bunu zaten yapiyorum :) ) Guldugume bakmayin.
Bu kadar para vermek sartmiydi dikkat cekmek icin. Sezen Aksu yaparmiydi boyle bir sey mesela. Dikkat cekmenin baska yollari yokmuydu, butun yollar kapanmismiydi Tarkannnnn!!!

Benim gibi dusunmeyenler vardir bilirim ama zaten olay burda iste, dusunce farkliligi. Nerede simdi o eski guzelim sarkilari Tarkan’in. Biz Bounce’u bile severek dinlemeye calistik aman denedi ingilizce diye. Ama videosu hic ama hicde gozlere hitap etmiyor, yada benim gozlerime. Hani kadro yerinde, onemli kisilerle calisilmis ama lutfen arkadaslar ya, her odul alan filmi severek mi izledik ki biz. Hani kimse sen onu izlemedinmi demesin diye izleyenler var, yokefendim yorum yapabileyim diye izleyenler var, yada benim gibi sevmedigini arada sirada saklayarak hmmm larla gecistirenler var. Fakat bu benim hmmm layacaklarimin SINIRINI ASTIIII!!!
Simdi olay su; eskidi ya bizimkinin Bounce sarkisi zamanindan once sizintiya ugrayip milletin diline, eline, pc sine hatta barlarina takildi ya, adam tutmus sittin tane re-mix cekmis o bir single’ada. Amannn yak vallahi yak butun singlelari.
Birakin icimi dokeyim…KIL OLDUM ABI YA! Bana bunu nasil yapar, ben ki Tarkan’in klasik fanlarindandim zamaninda. Hani ayilip bayilan cinsinden degil yanlis anlasilmasin, sadece muzigini sevenler tarafindan bir fan. Oyle uyelik islerim yoktu kendi capimda takip ederdim. Ama buraya gelince olay yok sesimi cikarmadan duramiyorum cunku bu lokma yutulacak gibi degil ne kadar cola icsemde ustune. Hadi indi diyelim mideye, bu seferde mumkunati yok hazim edilmez.
Simdi benim bu cikisimida hor gormeyin. Hani dokunuyor biraz bu tur beklenmeyenler. Tutuculukda degil benimkisi, her koyun kendi bacagindan asilir, yada bu klipteki gibi bacaklardan. Tamam tamam ben duramayacagim ve burada bitirmem lazim, torbanin agzi acildi bir kere. Belkide bu secret party'e ben davet edilmedim diyedir hircinligim. Belkide bu kadar sene Amerika'da kaldigi halde hala kotu olan ingilizcesinin en azindan bu sarkiyi soylerken o kadar practice yapmis oldugu gozonune alarak duzgun olmasini bekledigim icindir.

BIRLIKTE YASAMAK

2006-01-27T16:34:00.000+02:00

Birlikte yasamanin, çiftlerin kalp sagliklarini ve kolesterol oranlarini arttirdigini biliyormuydunuz? Ben sahsen sasirdim ama ayni zamanda hak da verdim. Haliyle fazla hareket edilmiyor yaninda birileri olunca.Hani ne bileyim soyle televizyonun karsisina gecip yanyana kumrular gibi oturmayi seviyoruz. Amerika’da bosuna “Loveseat” demiyorlar bildigimiz ikili koltuklara. :)
Simdi erkekleri irdeleyelim. Biz kadinlar yemek yaparak, duzenli olarak onlarin daha iyi beslenmelerine gayret ediyoruz, dogrumu? Ama farkedilen su ki erkekler daha az egzersiz yapiyorlar eger hayatlarinda birlikte yasadiklari ozel biri varsa. Hatta daha fazla yemeye basladiklarida gozlenmis ki bu kolesterol icin kirmizi bir sinyal. Bayanlar ise egzersizi birakmamaya calisiyor ama hayatlarindaki erkege uyup daha fazla yemeye basliyorlar ve buda tabiki yine kalp ve kolesterol olayina donmemizi gerektiriyor.

Egzersizi birakmalari ise gercekten uzucu bir durum. Hem bedensel hemde gorsel olarak :) Sekilde goruldugu gibi bakilir iste o pizzalar nereye yerlesti acaba diye. :D

Simdi tabiki istisnalar kaideyi bozmaz ve bunlar benim gozlemlerim degil tamamiyle. Avusturya Universitesinin uzun zaman harcayarak yaptigi bir arastirma. Tami tamina 600 kisiyi yakin takibe almislar ve bu kisiler 9 yasindan beri gozleniyormus. Ilginc!!!
Ben neden kimseyle birlikte yasamadigimi anladim tabiki bunu okuduktan sonra. Kim ister kalp hastasi olmayi. Hem mecazi hem de gercek anlamda ;).

YAZI

2006-01-26T03:10:00.000+02:00

Harfler, birer kelime olup, cumlelere donusup bizlere ulasana kadar kimbilir ne ilginc geziler yapmislardir degilmi? Taslarda papiruse, papirusten mumlu levhalara, mumlu levhalardan parsomene ve oradanda kagida gecmisler benim bildigim kadariyla. Bu gezi sirasinda sekilleri, gorunusleride degismis tabiki. Yazi yazma araclarida degismis bu arada. Tas, koyunun kurek kemigi, balcik yapragi, canak comlek parcalari derken, elimizdeki kagit kaleme bakip daha dunun icatlari oldugunu hatirlamak ne kadar tuhaf. Heleki ben su anda sadece tuslara basarak sizlere ulasmasini sagladigim bu harflerin birer kelime ve sonra cumle olusuna bakiyor ve hayatimizin ne kadar kolaylastigini anliyorum. Ne kadar buyuk bir istekki bu iletisim, yilmamis insanlar taa o zamanlarda. Simdi ben eger elimde palm pilot'im yoksa acaba randevularimi nasil hatirlayacagim diye dusunuyorum, hani yazmak bir tarafa aklima bile gelmiyor. Tembellesiyormuyuz teknoloji ilerledikce?

KISKANCLIK

2006-01-25T00:11:00.000+02:00

Ben kıskancım. Acayip derecede kıskancım. Bunu takip ettiğim bloglarin birindede farkettim yorum yazarken. Emine arkadasımıza ait bu blog. Sahiplenme duygusu vardı en son yazısının konusunda. Bugün sanki her sey bana kıskançlığı hatırlatmak icin el birliği yapmiş durumda. KISKANIYORUM!!!!!
Neden kıskanmayayim, benim duygum, ben yasarım...cık öyle de olmuyor, bu duygu beni yiyip bitiriyor. Birilerinin bir şeylerini değil ama benim olan, benim olması gereken şeyleri paylaşamama kiskançlığı bu. Hani elinin ortasındadır ve sıkıca kapatırsın elini kaçmaması icin yada kimseye gostermemek için.(Fazla sıkmamak lazım tabiki:o).) Ben bu kadar kıskanç oldugumu bilmiyordum. Bugünlük böyle takilayim bari.

Ronald Barthes demiş ki...

kıskanç olarak, dört kez acı çekerim:
kıskanç olduğum için,
kıskançlığımdan dolayı kendimi suçladığım için,
kıskançlığımın ötekini incitmesinden korktuğum için,
bir bayağılığın beni tutsak etmesine boyun eğdiğim için: dışarıda bırakıldığım, saldırgan olduğum, deli olduğum ve sıradan olduğum için acı çekerim.

Ben moderate olayına geri dönsem iyi olacak, hey-heylerim üzerimde sanırım. Insanlarda sahip olma duygusunu ne uyandırıyor?

YANLIŞ ANLAŞILMAK

2006-01-24T16:58:00.000+02:00

* DÜŞÜNDÜĞÜNÜZ,
* SÖYLEMEK İSTEDİĞİNİZ,
* SÖYLEDİĞİNİZİ SANDIĞINIZ,
* SÖYLEDİĞİNİZ,
* KARŞINIZDAKİNİN DUYMAK İSTEDİĞİ,
* DUYDUĞU,
* ANLAMAK İSTEDİĞİ,
* ANLADIĞI...

ARASINDA FARKLAR VARDIR

DOLAYISIYLA İNSANLARIN BİRBİRİNİ YANLIŞ ANLAMASI İÇİN
EN AZ 9 İHTİMAL VAR

SYLVIANE HERPIN

Sedef Ciçeği

2006-01-24T16:21:00.000+02:00

Blocgcu arkadaşlarımızdan Ufuk Narçiçeği ile ilgili bir efsaneden bahsetmiş dünkü yazısında. Bende çiçekleri çok sevdiğim için araştırayım dedim ne hikayeler, efsaneler var bu konuda. Belki efsane değil ama çok güzel ve özel bir sevginin örneğine denk geldim ve bende sizlerle paylaşmak istedim. Yok yok tembellik yapmıyorum, yazımıda yazacağım. :o)

Sedef Çiçeği

Mahkeme salonunda, seksen yaslarındaki yaşlı çiftin durumu içler acısıydı. Adam inatçı bakışlarla, suskun ninenin ağlamaktan iyice çukurlaşmış gözlerini ve bitkin bakışlarını süzüyordu. Hakim tok sesiyle, yaşlı kadına: “Anlat teyze, neden boşanmak istiyorsun?” Yaşlı kadın, derin bir nefes çektikten sonra baş örtüsüyle ağzını aralayıp, kısılmış sesiyle konuşmaya başladı. “Bu herif yetti gayri, 50 yıldır bezdirdi hayattan...” Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu, mahkeme salonunda... Sessizlik, bu tür haberleri her gün manşet yapan gazetecilerden birinin flaşıyla bozuldu. Kim bilir nasıl bir manşet atacaklardı, yaşanmış 50 yılın ardından? Çok sayıda gazeteci izliyordu davayı... Kadın neler diyecekti ? Herkes, onu dinliyordu. Yaşlı kadının gözleri doldu ve devam etti:
“Bizim bir sedef çiçeği vardı çok sevdiğim... O bilmez... 50 yıl önceydi.. O çiçeği bana verdiği çiçekler arasından kopardığım bir yaprağı tohumlamıştım, öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadı onları yavrum bildim. Bir süre sonra çiçek kurumaya başladı. O zaman adak adadım. Her gece güneş açmadan önce, bir tas suyla sulayacağım onu diye... İyi gelirmiş derlerdi. 50 yıl oldu bu herif bir gece kalkıp bir kere de bu çiçeği ben sulayayım demedi.
Taa ki geçen geceye kadar... O gece takatim kesilmiş uyuyakalmışım... Ben, böyle bir adamla 50yil geçirdim. Hayatımı umudumu her şeyimi verdim. Ondan hiç bir şey görmedim. Bir kerecik olsun benim bildiğim görevlerden birisini yapmasını bekledim. Onsuz daha iyiyim yemin ederim. “Hakim yaşlı adama dönerek; “Diyeceğin bir şey var mı baba?” dedi. Yaşlı adam bastonla zor yürüdüğü kürsüye, o ana kadar suçlanmış olmanın utangaçlığını hissettiren yüz ifadesiyle, hakime yöneldi. Tane tane konuştu: “Askerliğimi Reisi Cumhur köşkünde bahçıvan olarak yaptım. O bahçenin görkemli görünümüyle büyümesi için emeklerimi verdim. Fadime"mi de orada tanıdım. Sedefleri de... Ona en güzel çiçeklerden buketler verdim. İlk evlendiğimiz günlerin birinde, boyun ağrısından onu hekime götürdüm. Hekim çok uzun süre uyanmadan yatarsa; boynundaki kireç sertleşir, kötüleşir dedi. Her gece uykusunu bölüp uyansın gezinsin dedi. Hekimi pek dinlemedi bizim hatun... Lafım geçmedi...” O günlerde tesadüf bu çiçek kurumaya yüz tuttu. Ben ona: “Gece çiçek sularsan geçer dedim. Adak dilettim... Her gece onu uyandırdım ve onu seyrettim. O sevdiğim kadını yavrusu bildiği çiçekleri sularken seyrettim. Her gece O çiçek ben oldum sanki...” dedi adam.
O yaştaki bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle... “Her gece o yattıktan sonra uyandım. Saksıdaki suyu boşalttım. Sedef gece sulanmayı sevmez, hakim bey... Geçen gece de... yaşlılık... Ben de uyanamadım. Uyandıramadım...Çiçek susuz kalırdı ama kadınımın boynu yine azabilirdi. Suçlandım... Sesimi çıkartamadım...”
O anda gazeteciler dahil, mahkeme salonundaki herkes ağlıyordu...

Sevimli Arkadas

2006-01-20T03:45:00.000+02:00

Bugun arabamda cok sevdigim bir CD’mi dinleyerek tatli tatli gidiyorum. Aklimda bin bir dusunce…neyse gitmem gereken yere geldim park edecegim. Iki tane yer var biri yakin, digeri biraz daha uzak. Yakin yere dondum ama ne goreyim, tam park edecegim yerde sincabin bir tanesi elinde agactan dusmus findik misali bir seyle bana bakiyor, sanki beni rahatsiz etme dercesine. Neyse rahatini bozmayayim dedim bu kucuk sevimli arkadasin ve uzaktaki yere dogru surdum arabami. Park ettikten sonra arabadan indim ve iste komik yer burasi…oyle bir inisti ki bu sanki yer bana hic bu kadar yakin olmamis gibi geldi bir an. Ayagim yere atilmis McDonalds hamburgerlerinin sarildigi ketcup dolu bir kagida denk gelmisti. Genelde dusen insana gulen ben gozlerimin acidan yasla doldugunu farkettim. Benim bu park yerini secmeme sebep olan bu kucuk sevimli arkadasla gozgoze geldim. Ne oldu diye gelmisti herhalde. Ben ayaga kalkmaya calisirken birden firladi kahkahaya yakin ilginc bir ses cikardiktan sonra. Sanirim arkadaslarinin yanina gidip benim halimi anlatip onlarla gulusecekti. Ve zavalli ben hem yakin park yerinden olmustum, hemde gunlerce izini tasiyacagim morumsu yesilimsi renklerin ilk habercisi olan derin aciyla sendeleyerek randevuma yetismeye calisiyordum. Bir daha minik hayvanlara acimayacagim ya…onlar bana acimiyor.

Bugunlerde Pek Anlamli Bir Sarki

2006-01-16T17:42:00.000+02:00

Sen

Ne geceler ne gündüzler gördüm,
En vazgeçilmez yeminlerden döndüm.
Görmedim senin gibi, sevmedim hiç kimseyi,
Yapayanlizim simdi unuttum gülmeyi.

Sen vaktinden çok sonra gelen,
Sevdali bir yagmur gibisin.
Çizil çizil gözlerimden…
Sen çildirmis sairlerin..
Titreyen misralarinda, bahsettigi O perisin.(?!?!?!)
Pencereler önünde çürürken,
Senden kalan çicekler
Hayalin gözlerimin önünde hala agliyorum.
Pencereler önünde çürürken
O güzelin yillarin
Hayalin gözlerimin önünde bize agliyorum.

Ne geceler ne gündüzler gördüm,
En vazgeçilmez yeminlerden döndüm.
Görmedim senin gibi, sevmedim hiç kimseyi,
Yapayanlizim simdi unuttum gülmeyi.

Sen vaktinden çok sonra gelen,
Sevdali bir yagmur gibisin.
Çizil çizil gözlerimden.
Sen çildirmis sairlerin
Titreyen misralarinda, bahsettigi O perisin.
Pencereler önünde çürürken,
Senden kalan çicekler,
Hayalin gözlerimin önünde, hala agliyorum.
Pencereler önünde çürürken,
O güzelin yillarin
Hayalin gözlerimin önünde, bize agliyorum.

Günes dogdugunda baska birsehrin
Sabahinda olacagim.
Her insanin bir öyküsü vardir ya,
Benimki de böyle iste
Bu sabah pencerene bak,
Bu koca sehri sana biraktim.
Baska bir sehrin sabahindan,
Baska bir dilde elveda.

Tembellik benimkisi...Insan bir iki satir karalar kendince, oyle degilmi? Saygimi kalmadi bende bilmem. Bugunlerde pek de kara icim. Hani bir yanim beni birakti gitti gibi geliyor. Bir bulsam, huzura erecegim. Kendini bulmaya gitti biliyorum, ama ben yarim kalmaktan hicde hosnut degilim. Hani insanlar cikip gidiyor hayatindan, sen onlarin hayatindan cikiyorsun...alisiyorsun bir yerde eksikliklerine hayatinda. Ama ya kendin kendini birakip giderse boyle...buna care var mi?

KORKUYORUM!!!

2006-01-06T19:00:00.000+02:00

Korkuyorum evet...Aslinda komik bir durum. Son gunlerde hayaletlerden korkuyorum. Gece yattigimda koridordaki isigi acik biraksamda, gece lambam gece-gunduz devamli acik olsada korkuyorum. Yataktan ayagim yada elim ciksa azicik, yatagin altindaki canavarin yakalayacagindan korkuyorum. Yatakda kocaman King Size ama yinede iste. Hem benim deli gibi yattigim soylenir annem tarafindan. Yatakda Hulya Avsar misali capraz yatiyorum. Karar veremedim hangi taraf daha rahat diye ve bende ortalarinda geziniyorum yatagin. Evet...burada gezinme kelimesi tam yerine denk geldi ve manzara koyduk. Olacakkkk olacakkk olacak o kadarrrrr, olacakkkk olacakkkk olacak o kadar...:)
Korkuya geri donelim yine konudan ciktik. En buyuk korkularimdan biride gece susamis olarak uyanmak ve mutfaga gitmek. Onunda caresini buldum yanima bir bardak su koyup yatiyorum. Hadi onuda gectim, ya tuvalete gitmem gerekirse. Iste o zaman kiyamet kopuyor. Banyonun isigini acmak icin elimi duvarda gezindirdigimde birinin yakalayiverecegini, yada en kotusu bir seylere elimin deyecegini dusunuyorum. Bu dusunce benim gece 7 den sonra sivi almami engelliyor. Yakinda susuzluktan olecegim korkudan degil. Butun gun boyu kahve icen birinin (bu oyle bir tutkuki yakinda serum torbasindan koluma aktaracagim kahveyi, sirf icmek kesmiyor artik) su icmesi gerek. Oyle degilmi ama?!?!?!
Korkudan yine saptim ben,nerde kalmistik? Iste simdi bile bunu yazarken bile biri beni gozetliyor ve firsatini bulunca bir seyler yapacak...
Mis...
Gibi geliyor bana. Sizofreni bu! Kendi kendime teshis koydum. Benim bir psikologa gitmem lazim. Oyle ya ilerde bir cocugum olsa ne yapacagim. "Anne ben karanliktan korkuyorum, yada dolabimda canavar var" diye yakindiginda ne diyecegim? Yok, yok...artik birakmam lazim bunlari. Korkunun ecele caresi olmaz biliyorum ama korkunun beni ecele yaklastiracagindan korkuyorum. Korkuyorum iste ya.

2006-01-06T02:03:00.000+02:00

Zamani Tukettik Yine

2006-01-02T18:47:00.000+02:00

Merhabalar!

Zamani yine tukettik galiba arkadaslar. Nasil gecti su kocaman sene inanin anlamiyorum. Hani o kadar cok aci tatli sey sigdirmisimki icine, bir bakiyorum coookkk uzun zaman gibi, sonra donuyorum bakiyorum ki yapacak ne kadar cok seyi geride birakmisim ve kisacik miniminnacik bir zaman dilimi gibi geliyor bana. Oyle yada boyle bitirmisiz iste. Bu sene yapmam gerekenleri siraladim aklimda dun gece. Listem nedense oyle kabarik degildi. Ya buyudum, akillandim ve artik olmayacak seyleri listeme eklemiyorum (mesela bu sene tirnaklarimi kemirmeyecegim, kesin spor hayatimi gelistirecegim, cikolatayi birakacagim,...gibi.) ya da isteklerim azaldi. Buyudum demek zoruma gidiyor, ben buyumek istemiyorum. Olgunlastim demekde kulagima hos gelmedi nedense. Akillandim demek daha iyi sanirim. Zaten benim basimi belaya sokan hep bu cocuklugum degilmi. :)
Neyse...sizlere burada tekrar merhabalar demek gercekten hos bir duygu. Yeni yil, yeni ben! Hepinizin yeni yili kutlu olsun.